Dag 3 en 4

Pff, we zijn in Liechtenstein beland na een wereldreis over besneeuwde ijsvelden, eeuwigdurende permafrost en eindeloze tunnels. Uiteindelijk, na 25 haarspeldbochten (Theo en Michel werden er jaloers van) en een bijna slippartij van Marco de berg af zitten we nu in het huis van de familie Benne. Het broertje van Marco is iets aan het doen op Cyprus met één of ander vaag volleybalteam en de kinderen zijn aan het studeren of hebben een trainingskamp in Italië. Met andere woorden: we hebben het huis in beslag genomen en Elsje vindt het niet eens erg.....

Nu we de tassen hebben uitgepakt, de bedden hebben opgemaakt en de laatste stankgeurtjes het huis hebben ingestuurd, wat wil je ook met 12 meiden!!!, bestaat er gelukkig nog luchtverfrisser. Straks naar bed om fit te zijn voor de laatste volleybalstuiptrekkingen in het Liechtensteinse. Nu een keer geen training van Marco en/of Jolinde, maar van Pascal en Michel. Makkie!!

Voor onze reis naar Liechtenstein hebben we eerst nog even onze "vrienden" uit Leuven aangemoedigd ( Leuve, Leuve, Leuve) in de finale tegen een Duitse ploeg (Punkte op bombastische toon). Onze steun heeft echt effect gehad want het ene blokpunt (doe je linkerhand omhoog, je rechterhand omhoog, links, rechts, KLAPPEN!) na de andere wondermooie smash waren te bewonderen. De sfeer in het sporthalletje was daardoor erg leuk. Net zo leuk als het reisje naar Milaan.

We hebben de dom bezocht en gewinkeld in de duurste winkelstraat van Milaan: Windowshopping...
Alleen Anita heeft nog goede inkopen gedaan. Beetje afdingen en de prijs zakte met 1/6. Goed gedaan..

Sorry, niet alleen Anita, maar ook Renée heeft goede zaken gedaan. Gratis shoppen bij de beste straatverkopers van Milaan. "You my friend." "This is free for you." Oké dank je wel en weg was ze. Wat een snelheid en gewiekstheid.

Zo'n dagje zonder volleyballen is wel lekker. Vooral omdat de laatste wedstrijd ook verloren ging tegen de uiteindelijke winnaar van het toernooi met de beste spelverdeelster van het toernooi. De steekjes en de stijgjes vlogen om onze oren. Zo zo.

Nou goed! Nu ons klaar maken om naar bed te gaan en de laatste wedstrijd op donderdagavond tegen Liechtenstein goed af te ronden.

Vanuit een mooi Vaduz: Welterusten!

Michel, Renée en de rest van het zooitje!
:)